Częste pytania

Poradnictwo  psychologiczne jest jedną z najczęściej stosowanych form pomocy psychologicznej oferowana osobom zdrowym, doświadczającym problemów życiowych, trudności przystosowawczych i kryzysów rozwojowych.

Poradnictwo stanowi też pomoc w doskonaleniu umiejętności komunikowania się i radzenia sobie z trudnościami wynikającymi z wieku lub pełnionej roli, pomoc we wzmacnianiu samooceny oraz promowaniu zdrowia psychicznego.

Doświadczanie różnych objawów zaburzeń zdrowia psychicznego nie zawsze oznacza występowanie zaburzenia psychicznego. Poradnictwo psychologiczne nie jest psychoterapią, ponieważ jest kierowane do osób zdrowych, zaś  psychoterapia jest metodą leczenia osób, u których rozpoznano zaburzenia zdrowia psychicznego.

Poradnictwo psychologiczne to pomoc kierowana do dzieci, młodzieży i dorosłych doświadczających kryzysów w realizacji zadań życiowych. Jest kierowane do osób zdrowych, które nie radzą sobie z zaspokajaniem swoich potrzeb albo potrzebują pomocy w doskonaleniu swoich umiejętności potrzebnych do realizacji potrzeb i zadań rozwojowych. Poradnictwo stanowi formę pomocy w odzyskaniu równowagi emocjonalnej , odzyskaniu przekonania o możliwości wpływania na własne życie i poszukiwaniu niezbędnych do tego umiejętności.

Poradnictwo jest metodą pomocy osobom doświadczającym kryzysu rozwojowego.

Jest zaburzeniem równowagi emocjonalnej i występuje wtedy, gdy osoba we wcześniejszym okresie rozwoju  nie nabyła charakterystycznych dla tego okresu rozwoju właściwości lub gdy występują zewnętrzne przyczyny utrudniające podjęcie nowych zadań rozwojowych.

Objawy kryzysu:

-doświadczanie narastającego napięcia

-doświadczanie lęku

-odczuwanie subiektywnego dyskomfortu

Pojawia się stan braku równowagi. 

Pomaga w uwolnieniu się od napięć- wynikających z przeżywanych uczuć  związanych z aktualnymi trudnościami. U osób doświadczających kryzysu rozwojowego  przeżywane negatywne uczucia są związane z aktualnymi, realnymi trudnościami w radzeniu sobie z  zadaniami właściwymi dla danego okresu rozwojowego.

Pomaga w identyfikacji problemu powodującego aktualne trudności i odnalezieniu czynników podtrzymujących problem. Rodzaje problemów  niedostrzeganych z powodu silnych emocji lub braku umiejętności zrozumienia przyczyn doświadczanych trudności są różne w różnych okresach rozwojowych

Pomaga w odnalezieniu  nowych sposobów rozwiązania problemu i opracowaniu programu działania-jest to możliwe dzięki identyfikacji problemu i czynników ułatwiających jego rozwiązanie.

Ważny problem trudności rozwojowych dziecka może być rozwiązany tylko wtedy, gdy rodzice uwolnią się od poczucia winy, poczucia  bezradności i związanych z tym przekonań. Podczas spotkania z psychologiem  rodzice uczą się możliwości korzystania z adekwatnych metod wspomagania rozwoju dziecka.

Rodzice dzięki korzystaniu z poradnictwa mogą zmienić swoje relacje z dzieckiem na takie, które dadzą im satysfakcję bycia rodzicem doświadczającym miłości i bliskości w kontaktach z dzieckiem

Jest wiele rodzajów problemów  doświadczanych przez rodziców, a niedostrzeganych z powodu przeżywanych silnych emocji albo braku zrozumienia przyczyn tych trudności.

Problemy rodziców małych dzieci wynikają najczęściej z ich silnych reakcji emocjonalnych na problemy rozwojowe dziecka: poczucia winy, poczucia lęku o przyszłość dziecka, nieracjonalnych przekonań na temat chorób  czy niepełnosprawności.

W okresie szkolnym najczęstsze dla dziecka są problemy w radzeniu sobie z zadaniami ucznia czyli trudności szkolne. Realizacja zadań związanych z uczeniem się zależy od właściwości dziecka, jego uzdolnień i ograniczeń, ale  także od zachowań rodziców. Na efekty i satysfakcję dziecka z uczenia wpływa też sposób w jaki rodzice rozwiązują najważniejsze dylematy tego okresu rozwoju.

Problemy rodziców dzieci w wieku szkolnym mogą dotyczyć :  braku umiejętności zachowania proporcji między wspieraniem a pozwalaniem na autonomię , między oczekiwaniami własnymi rodziców, a realnymi możliwościami osiągnięć dziecka, między zaufaniem do dziecka i szkoły, a ich kontrolowaniem

W okresie dorastania przyczyny problemów u dzieci  to nieadekwatne reakcje na zachodzące w nich zmiany fizjologiczne, emocjonalne i relacyjne oraz niedostosowane do tego etapu rozwoju reakcje rodziców na te zmiany.  Problemy nastolatków  w tym okresie rozwojowym to między innymi:

Brak umiejętności kontrolowania własnych zachowań impulsywnych
Sprzeczne uczucia związane  procesem uniezależniania się od rodziców
Niekontrolowane eksperymentowanie z zachowaniami ryzykownymi
Rozterki dotyczące tożsamości własnej osoby

Problemy rodziców w tym okresie:

nadmierne przywiązanie i wynikająca z niego nadmierna kontrola
Brak zaufania do dziecka
Uczucie niezadowolenia z konieczności zmiany zachowania  w roli rodzica

NAJLEPSZYM SPOSOBEM POLEPSZENIA ZDROWIA PSYCHICZNEGO DZIECKA JEST POPRAWA RELACJI RODZIC-DZIECKO

Kiedy rodzic zaczyna niepokoić się o rozwój dziecka , szuka dla niego specjalisty. Jednak rozwój  przebiega w relacji rodzic-dziecko i pomoc terapeutyczna tylko dziecku nie uwzględnia ważności tej relacji. Potrzeby dziecka i rodzica w kontekście zdrowia psychicznego są ze sobą nierozerwalnie związane. Poprawa funkcjonowania tylko dziecka, nie jest  równoznaczna z wywołaniem podobnych zmian u rodziców.  Nie istnieją rodziny, w których tylko dziecko przejawia objawy psychopatologii, dlatego najbardziej efektywna terapia leczenia objawów małych dzieci to leczenie relacji rodzic-dziecko, a nie osobno każdego z nich. Wzajemna zależność między matką, a dzieckiem jest tak duża, że nie można zajmować się oddzielnie każdym z nich, ani odnosić objawów trudności w budowaniu więzi tylko do jednego z nich. Rodzic jako osoba dorosła może mieć większą szansę na wprowadzenie u siebie zmian, które wywołują podobne zmiany u dziecka. Praca z samym dzieckiem nie wywoła podobnych zmian u rodziców.

Have a question?